Brenna
Brenna (dawniej Brina, Brena) wieś w Polsce wkładana w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w tłumie Brenna. Odkrywa się na wysokości około 420 m n.p.m. w obfitościach Beskidu Śląskiego, w synklinie rzeki Brennicy a jej napływów Leśnicy a Hołcyny.
W latach 1975-1998 miejscowość wkładana była w województwie bielskim.
Miejscowość istnieje hacjendą gminy Brenna, zawierającej też Górki Silne a Górki Małe. Kreuje się z kilku większych dzielnic: Spalonej - mimo dolnego toku Brennicy, Centrum - w wyższej części kotliny Brennicy (pomiędzy otworami synkliny Leśnicy a Hołcyny), Bukowej (w furze kotliny Brennicy) a Hołcyny a Leśnicy w synklinach równoimiennych strumieni, złożonych z kolei z silnej dawki mniejszych osiedli a przysiółków.
Historia:
Historia Brennej zapożycza zwrotu XV a XVI w., kiedy owe książę cieszynski zaplanował hutę szkła suszoną drewnem z okolicznych lasów. W 1565 roku książę cieszyński Wacław III Adam zwrócił Brennę Wacławowi Wacie z Kojkowic. Możliwie w tym samej czasie na polanach Brennej pojawili się nomadyczni pastuchowie - Wołosi. Koloniści, pochodzący z Wołoszczyzny a Siedmiogrodu - okręgów dzisiejszej Rumunii, dostarczyli ze sobą uprawę kóz a owiec, jakie zapewniały mleka, sera, mięsa a strzyży. Ów typ gospodarowania poważnie się rozwinął, wypasowi służyły polany powstałe w wytworu karczowania lasów, choć górzysty obszar a na całokształcie niepłodna gleba nie pobudzały do obwoluty. W 1621 roku była nadal własnością książęcą. Od połowy XVII w. do końca ORAZ wojny powszechnej była pod mistrzostwem Habsburgów. Lokatorzy Brennej trudnili się przede wszystkim wypasem owiec a rolnictwem.
Dzisiaj turystyka istnieje jednym z newralgicznych źródeł dochodów lokatorów. W Brennej istnieje między innymi stadnina koni, abstrakty narciarskie, przystań kajakowa a hala sportowa. Infrastruktura noclegowa kalkuluje niemal 3000 posłań. W Brennej mają swój początek mnogie tropy turystyczne, m.in. na Błatnią, Stary Groń, Klimczok a Równicę.
Źródło nazwy wsi:
Źródło nazwy wsi pobudzało od dotychczasowa spore kontrowersje. Serwowano m.in. jej źródło od niemieckiego czasownika brennen - palić, palić się, co posiadało być zakute z paleniem lasów pod podkłady orne bądź paleniem węgla drzewnego. W rzeczywistości nazwa opuszcza zapewne od starosłowiańskiego brnije, wskazującego błoto, gliniasty grunt, błoto a zalega po cios naczelny w notatkach z 1490 r.
Nieoficjalną stronicą owej miejscowości istnieje Forum Brennej.
