Opłata produktowa
Specjalna opłata produktowa na nawozy sztuczne została wprowadzona w Szwecji w roku 1984 roku, a następnie od 1995 roku jej konstrukcja została zmieniona i została nazwana podatkiem. Wysokość daniny oscyluje od roku 1995 roku na poziomie około 20% ceny nawozów. Omawiana opłata produktowa pomyślana była jako instrument służący ograniczaniu używania nawozów sztucznych w rolnictwie i gospodarce leśnej, a tym samym negatywnego wpływu na środowisko. Zastąpienie opłaty podatkiem wiązało się również ze zmianą celów, jakie przyświecały prawodawcy szwedzkiemu. Wpływy z tej daniny miały bowiem służyć również finansowaniu subsydiowania eksportu niektórych towarów. Obecnie obowiązującą daniną objęte są zarówno nawozy produkowane w Szwecji, jaki i importowane. Podmioty zobowiązane do ponoszenia tej daniny są zobowiązane do spełnienia kilku wymogów instrumentalnych, jak np. rejestracja i składanie specjalnych raportów, oraz do uiszczania daniny w cyklach miesięcznych. Przychody z omawianej daniny trafiają do ogólnego budżetu, ale wciąż część z tych środków jest przeznaczana na projekty związane z ochroną środowiska w rolnictwie. W 1992 roku była przeprowadzona ocena wpływu wprowadzonej daniny na użycie nawozów, które były objęte jej zakresem przedmiotowym. Jej wyniki wskazują, że opłata produktowa miała wpływ na ilość używanych nawozów, a tym samym na wielkość emisji azotanów i fosforanów do wód. Jednocześnie wskazuje się na pośrednie pozytywne efekty w postaci finansowania projektów związanych z ochroną środowiska.
