Promujemy.ORG

Bursztynem surowym nazywamy kopalną żywicę pochodzącą z drzew iglastych, a jedynie w kilku rzadkich przypadkach żywicę drzew liściastych z grupy bobowców. Inne nazwy tego kopalnego “minerału” to choćby jantar, lub z języka angielskiego amber. Nazwa, której obecnie używamy pochodzi z języka niemieckiego i oznacza w wolnym tłumaczeniu “palący się kamień”.
Bursztyn znany jest ludzkości od zarania dziejów, jedynie nazwy, którymi bywał określany różniły się od siebie. Tak właśnie możemy wyróżnić bardzo wiele nazw tego kruszcu, a między innymi: sukcynit (nazwa geologiczna, oznacza drzewną żywicę), elektron (grecy tak go nazwali, co oznacza “świecący, błyszczący”), succinum (nazwa łacińska, używana w farmacji, oznacza: “sok”), sokal (staroegipska nazwa), anbar (nazwa arabska), karuba (nazwany przez persów). Obecnie znanych jest nam około 60 różnych odmian tego kopalnego kruszcu. Najstarsze znane ludzkości pochodzą jeszcze z utworów dewońskich, a znalezione zostały w Kanadzie. Najmłodsze zostały odkryte w Ameryce Południowej, Australii, Afryce i Nowej Zelandii, jednakże zasadniczo nie są one zaliczane do bursztynów, nazywane są kopalem.

Bursztyn surowy w swoim składzie chemicznym jest bogatą mieszaniną kilkudziesięciu różnych związków chemicznych, wśród których głównym składnikiem (bo jego zawartość procentowa waha się między 67 a 81 %) jest węgiel, 1 procent stanowi siarka, a reszta to tlen i wodór. Jednym ze składników bursztynu jest kwas bursztynowy, a stanowi około 3 do 8 procent. Barwy, w jakich możemy spotkać bursztyn surowy są różne: od jasnożółtej do brunatnej (tak zwana bursztynowa), mlecznobiała, niebieska, zielonkawa, czerwona, czarna, a może być także bezbarwny. Charakteryzuje się on tak zwanym tłustym połyskiem, a jego przeźroczystość sięga od pełnej przeźroczystości, poprzez przeświecający aż do nieprzeźroczystego. Jego rysa jest biała, a twardość wyrażona w skali Mohsa wynosi od 2 do 2,5 jednostki. Gęstość tego kopalnego kruszcu sięga od 1,05 do 1,09 grama na centymetr sześcienny. Charakteryzuje się dość niską temperaturą topnienia, znajduje się ona w granicach 287 do 300 stopni Celsjusza i zależy od procentowego składu poszczególnych związków chemicznych i pierwiastków. Jego współczynnik załamania światła widzialnego wynosi około 1,539 do 1,542 jednostki.

Bursztyn surowy jest kruszcem kopalnym, który tworzy nieregularne bryłki. Największa taka bryłka bursztynu bałtyckiego waży prawie 10 kilogramów! Najczęstszą odmianą bursztynu jest odmiana o żółtej barwie. Przejrzystość bursztynu zależy od ilości pęcherzyków powietrza, “uwięzionych” wewnątrz kruszcu. Czasami zdarza się, że bryłki zawierają uwięzione w środku szczątki zwierząt i owadów, pochodzące z okresu kredy i trzeciorzędu. Nazywa się je wówczas inkluzjami i mogą one być bardzo ciekawym źródłem informacji odnośnie gatunków żyjących przed wieloma tysiącami lat. Stałe inkluzje mogą się składać z różnych minerałów, takich jak: piryt, żelazo, kwarc, a także owady, pajęczaki, drobne płazy i gady, rośliny oraz ich szczątki.

Urządzając mieszkanie lub dom pierwsze pytanie jakie sobie zadajemy w kontekście podłogi to: podłoga drewniana czy panele? W tym tekście nie będziemy kolejny raz opisywać wad i zalet parkietów i paneli. Zajmiemy się rodzajami drewna, jakie są stosowane w parkietach.

Dziś weźmiemy pod uwagę jesion, jesion bursztyn, jesion bursztynowy, doussie oraz palisander.

Podłoga jesionowa jest popularna od bardzo dawna. Jesion charakteryzuje się jasnym kolorem oraz mało widocznymi słojami. Drewno jesionu jest dość twarde, które występuje w wielu odmianach. Na przykład jesion bursztynowy to drewno jesionowe poddane wysokiej temperaturze oraz parze wodnej, dzięki czemu uzyskuje się bardzo ciekawy bursztynowy kolor tego drewna.

Doussie z kolei jest drewnem egzotycznym, które dopiero od jakiegoś czasu występuje w Polsce w ofercie firm zajmujących się podłogami. Doussie to drewno o bardzo ładnej kolorystyce pomarańczowo - złotej. Doussie posiada mały współczynnik skurczu objętościowego, co oznacza mniejsze prawdopodobieństwo rozsychania się parkietu. Doussie ma bardzo wysoką naturalną odporność.

Palisander również jest interesującym materiałem na parkiet. Palisander to drewno dekoracyjne o barwie od czekoladowo-brązowej do fioletowo-czarnej. Palisander charakteryzuje się zawiłym ułożeniem słojów z charakterystycznymi ciemnymi pasami. Palisander jest drewnem bardzo twardym i idealnie nadaje się do wszelkich wyrobów drewnianych.

Reasumując zarówno jesion, palisander jak i doussie bardzo dobrze nadają się na parkiet. Różnią się przede wszystkim kolorem i ceną, dlatego wybór pozostawiam Wam, jaki rodzaj podłogi drewnianej położycie u siebie.